Görüntülenme: 7229
Yoğurt Kapları...
2009/04/23 0:58
Bildir! Alıntı ile cevap yaz Oyla! (0 oy)

 Bu yazı mail ile iletildi,anneler gününü bekliyordum ama o tarihte Türkiye'de olmayacağım için şimdiden tüm annelerimize sevgi ile...

Yoğurt kapları.. Yeniden...
Sabah bulaşık yıkarken ellerimin annemin ellerine ne kadar benzediğini
 
fark  ettim.
 
Benzemekten de öte; tıpatıp aynısı olmuşlar..
 
Ergenlik çağlarımda (hakikaten çekilmez bir yeniyetmeydim) 
annemin
 
ellerine  sinir olurdum.
 
Ya da şöyle diyelim: Sinir olduğum bir milyon sekiz yüz kırk altı
 
şeyden  biri de annemin elleriydi.
 
Kadıncağızın beni sinir etmek için ellerine özel olarak yaptığı bir
 
şey de  yoktu.
 
Uzun 
kırmızıya boyanmış cadı tırnakları falan veya lime lime olmuş
 
tırnak  etleri gibi bir durum da yoktu.
 
Sadece şekilsizdi. Yani güzel değildi. Ve ben buna sinir olurdum.
 
'Hah' dedim kendi kendime 'şimdi senin de bir sıpan olsaydı o da sinir 
olacaktı ellerine. Yeterince güzel değilmiş diye..'
 
Şimdi ise o 
eller biraz daha
 
elimin içinde kalsın diye ne numaralar çekiyorum...
 
Yok üşüdüm, tutsana elimi, yok kremi fazla sürdüm, alsana birazını, 
tırnakların uzamış, törpüleyeyim mi..
 
 
Aslında düşününce, eller dışında da anneme her geçen gün daha çok 
benziyorum.
 
Eskiden çok umurumda olmazdı şimdi evde ufacık bir dağınıklık olsa 
sıkılıyorum.
 
Sabah kalkar kalkmaz temizlik yapmaya başlıyorum.
 
Hesapça çay demleninceye kadarki vakti değerlendirmiş olacağım.
 
Çay zift oluyor, ben hâlâ bir yerleri siliyorum.
 
   
    Aynı annem gibi ben de masa örtülerini düzeltmeden
 
yanlarından  geçmiyor,
 
hoh yapıp silmeden aynalara bakmıyor, yerden gübür
 
toplamadan  ilerleyemiyorum artık.
 
   Aynı onun gibi sabah kalkınca uzun uzun camdan dışarıya
 
bakmadan güne  de başlayamıyorum. 

    Esnafla iki kelimenin beli kırmazsam 
aynı onun gibi eksik iş yapmış sayıyorum kendimi.
 
      Daha az süsleniyor ama tıpkı onun gibi daha çok 
bakım
 
yapıyorum.     Eskiden tek bir nemlendiriciyi üç kereden fazla
 
kullanamayan ben artık  her gün sabah akşam sürüyorum.
 
    Üstelik fındık tanesi kadar miktar, oldu artik ceviz
 
tanesi kadar!  Rimel ise kurumak üzere..
 
   
  
 
 Bu kadarla kalsa yine iyi.. Arkadaşlarımdan çok
 
bitkilerimle konuşmama  ne diyorsunuz?
 
    Ya da yalnızsam on iki dedi mi en şahane filmi bile
 
seyrediyor olsam  kapatıp cup yatağa giriyor olmama?
 
    Veya çantamda vızıldayan bir çocuğa verilmek üzere
 
BONBON taşımaya  
 
başlamama?
 
   
    Ben de şaşırıyorum ama gerçek.
 
 Annemde dalga geçtiğim ne kadar şey varsa hepsini ben de
 
yapıyorum  artik!...
 
   
 
    Tek kaygım şu: Bir gün ben de YOĞURT KAPLARINI
 
biriktirmeye başlayacak  mıyım acaba?
 
    Aklımın almadığı tek şey bu. Bütün dolap içleri
 
yıkanmış, kurulanmış  yoğurt kaplarıyla dolu.
 
    Hepsi küçük kuleler şeklinde üst üste dizilmiş, kuzu
 
kuzu bekliyorlar.  . Kapakları da elbette mevcut.
 
    Onlarca değil yüzlerce!
 
    Ne diyeyim...
 
    Bir gün elimdeki yoğurt kabını deterjanlarken anlarım
 
herhalde kap  biriktirmenin esbab-ı mucibesini.. ..
 
   
    ***
 
   
    Bu yazıyı geçen sene yine bu günlerde yazmıştım..
 
    'Anneler günü' vesilesiyle biraz değiştirerek yeniden
 
yayınlamak  istedim..
 
    Çünkü 
hatırlatmak istedim ki annelerimizde kızdığımız,
 
kırıldığımız,  dalga geçtiğimiz, hafife aldığımız,
 
lüzumsuz gördüğümüz, saçma bulduğumuz ne kadar huy, alışkanlık,
 
arzu,  istek varsa
 bir gün hepsini kendimiz de edineceğiz . 
şakanızı,
 
siteminizi yaparken  bunu unutmayın istedim.
 
  Üstelik  bazen sadece alışkanlıklar değil bahtlar
 
da annelerden kızlara  miras kalabiliyor.
 
   İyi veya kötü..
 
   Onları 
eleştirirken, yargılarken bunu da düşünün istedim..
    
    Çünkü..
 
   
    Ben..
 
   
    Artık..
 
  
 

    Yoğurt kaplarını biriktirmeye başladım.."

 


 
 

.

Yanıt: Yoğurt Kapları...
2009/04/25 19:50
Bildir! Alıntı ile cevap yaz Oyla! (0 oy)

ben takvim yaprağı biriktiriyordum 

(kendi doğduğum günün takvimi bile elimdeydi )

ama bi gün dedimki ne olcak bu kadar takvim yaprağı dedim kendime çıkarttım sakladığım

kitap yaprakları arasından attım hepsini (neden yaptımğıma pek bi mana veremiyorum

çocukluk işte:D 

snde sanırım yoğurt kablarının bir işe yaramayacağını fark edene dek biriktireceksin:D

Yanıt: Yoğurt Kapları...
2009/04/25 23:53
Bildir! Alıntı ile cevap yaz Oyla! (0 oy)

Gerçekten de annemizde beğenmediğimiz,eleştirdiğimiz şeyleri yaşımız ilerledikçe yapmaya başladığımızı görüyoruz. Annemin bana sinirlendiğinde veya öğüt verirken söylediklerini ben şimdi oğullarıma söylüyorum. Söylerken farkediyor,oğullarıma sezdirmemeye çalışarak kendi kendime gülümsüyorum. O an kendi yerimde sanki annemi görüyorum.Allah başımızdan onları eksik etmesin.Yaşımız kaç olursa olsun dara düştüğümüzde gideceğimiz,dertleşeceğimiz,danışacağımız ,bizi her halimizle seven başka kim var ki?

Abonelik Bilgisi Abonelik
Etiket Ekle
Etiket:
Kullanıcı Adı:
Parola:
Bilgi Hatırlatma Yeni Üyelik
İletişim | Kullanım Şartları | Reklam Bilgileri | Tüm Üyeler | Ne Nasıl Yapılır? | Arama | RSS | Twitter | Facebook | Youtube

Son Üyeler: Gundzilla, Ebenin, guest3, guest2, guest1,
Son Oturumlar: