Kullanıcı Adı:
Parola:
Bilgi Hatırlatma Yeni Üyelik
Beğen
Paylaş
Sayfa: Site:

Yaşamınız Hangi Renk?

Asuman Akgün
Yaşamınız Hangi Renk?

 

Bir koşuşturma içinde yaşıyordu yaşamı.

Hep acelesi varmış, ya da hep bir yerlere yetişecekmiş gibiydi.

Değer verdiği unsurları, değerli zannettiği unsurlara feda ediyordu çoğunlukla, bilmeksizin.

Ya da acil işleri, sürekli olarak önüne geçiveriyordu önemli işlerinin, farkında dahi olmadan. Yapmak istediği önemli işleri sürekli öteliyordu. Yarınlara endeksleyerek yaşıyordu yaşamı. Üşeniyordu, erteliyordu, vazgeçiyordu.

Bugün için bir şeyler yapmayı ihmal ediyordu çoğunlukla, düşünürken yarınlarını.

Ya da başkaları ne düşünür böyle yaparsam derken, öteliyordu kendisini ve yaşamını.

Yaşı çok genç olsa da yüz yıllardır yaşayan yaşlılar gibiydi ruhu, bedenine inat.

Ağır, hantal ve renksizdi.

Baktı etrafına. Yaşadığı yakın çevresine, uzak çevresine baktı. Evdekilere, okuldakilere, iş yerindekilere baktı. Bakmak için değil, bu defa görmek için baktı; ruhlarının derinliklerine, görünen ve görünmeyen renklerine bedenlerinin.

Hangi renkti yaşamları, bedenleri ne renkti, ya ruhları?

Kendisini düşündü sonra; ne renkti yaşamı, ne renkti ruhu, bir rengi var mıydı yaşamının ya da bir ışığı?
Siyah-beyazı seviyordu ama yaşamı da siyah-beyaz mı olmuştu farkına dahi varmadan?
Doğanın tuvalindeki renklerinden, yaşamına bir fırça atmış mıydı?
Bir ışık tayfı yansıtmış mıydı yüreğine?

Düşünmeye gereksinimi vardı.

Gökyüzünün sonsuz maviliğine bakmak, dolu dolu nefes almak, ince ince yağan yağmurdan bir avuç dolusu almak istiyordu.

Keşke bir de güneş olsaydı. Bir demet ışık istiyordu ruhu aydınlanmak için.

Birazcık ışık yetecekti sanki yüreğini renklendirmeye...

Açık pencereden içeriye dolan toprak ve yağmur kokusunu çekti içine derin derin.

Penceresinin önüne koyduğu kırıntıları yemeğe gelen güvercinlerin tüylerine baktı dikkatle. Daha önce de bu renk miydi boyunlarındaki tüyler diye düşündü. Yeşil ve morun uyumunu nasıl olmuştu da daha önce fark etmemişti. Oysa bembeyazdı kanat uçları. İlk defa görüyor gibiydi, çok şaşırmıştı.

Hiç yakışmayacakmış zannedilen mavi ile yeşilin ahengini fark etti birden, düşünürken. Ne güzel bir ahenk vardı mavi ile yeşil arasında.

Karşıda görünen dağların zirvelerine bakarken, tırmandığı dağları, kayaların renklerini düşündü. Turkuvaz ışıklı denizleri, tuttuğu balıkları, balıkların sedef gibi parlayan pullarını düşündü sonra. Ne kadar çok renk vardı üzerlerinde. Bu renkleri tanımlayacak renk adı dahi gelmiyordu aklına.

Doğanın renkleri arasında ne kadar da renksiz kalmış olduğunu farketti. İçi acıdı, sıkılmıştı, kafasını kaldırıp yukarıya çevirdi, gökyüzüne baktı. Bir çare arıyordu sanki. Heyecanlandı aniden. Bir mucize daha gerçekleşmişti işte! Kocaman bir fırça darbesiyle, birbirine uyumlu tüm renklerden oluşan bir taç gibi duruyordu dağların tepesindeki gökkuşağı.

Ne çok renk vardı üzerinde. Hangi renkti bunlar? Bir ışık, tek bir beyaz ışık, bunca güzel rengi nasıl içinde barındırıyor, diye düşündü. Nasıl farkedememişti bunca zamandır.
Yağmurda ıslanan parmak uçlarında parlayan güneş ışınlarına baktı. Çocuklar gibi sevindi.
Daha önce birçok defa görmüştü gökkuşağını, görmeden bakarken ona.

Bu defa başkaydı ama. Bu defa renklerini de görüyordu gökkuşağının. Tüm renkler bir ışık demeti gibi üzerindeydi sanki. Yüreği sevinç çığlıkları atıyordu, aydınlatırken ruhunu.

Kocaman evrenin içindeki nesnelerin, bunca yaşanmışlıklarına karşın; gençliğine, canlılığına, her defasında kendisini yenilemesine ve enerjisine bir kere daha şaşırarak baktı uzun uzun.

Her yıl yeniden doğan, canlanan doğanın ahengine, rengine hayran kaldı hiç olmadığı kadar.

Bakan değil, gören gözlerle baktı bu defa. Tanrıya şükretti. Gören gözlerle bakmanın, farkına varmanın önemini düşündü.

İçine kocaman bir nefes çekti pencereden, üzerine yağan yağmura ve serin havaya aldırmadan.
Bedeni ürperiyordu, ancak ruhu ısınmaya başlamıştı birden.

Kendi yaşamının renklerini düşündü yeniden. En çok hangi rengi seçtiğini, neden seçtiğini düşündü.
“Benim rengim ne? Yaşamımın rengi hangisi?”

Farkında olmadan siyah beyaz mı yaşamıştı yaşamını?

“Ne kadar renklendiriyorum yaşamımı? Etrafımdakilerin yaşamına hangi renkleri ilave ediyorum peki?” diye sordu defalarca kendine.

Neden gökkuşağının renginden bir avuç alıp koymamıştı ruhunun derinliklerine?

Etrafındaki kişileri düşündü. Ailesindeki, ofisindeki, okulundaki, otobüsteki, stadyumun tribünlerindeki kişileri düşündü birer birer. Her birinin gerçek renklerinin ne olabileceğini, bedenlerinin ruhlarıyla uyumlarını düşündü. Yaşamlarının rengini algılamaya çalıştı.

Kimler hangi renk, kimler renkli, kimler siyah beyazdı?

Ruhlarındaki hangi renk, hangi renk ile ahenkliydi?

Etrafında kendisiyle aynı yaşta olan, bedenleri genç ancak ruhları renksizlikten üşüyen, ruhları yaşlanmış kişilerin yaşamlarına renk katabilir miydi acaba?

Onların seçtikleri renklere bazı ilaveler yaparak ruhlarının ısınmasını sağlayabilir miydi?

Kendi ruhuna yerleştirdiği renklerden bir kısmını, yüreği üşüyen genç yaşlılara verebilir miydi peki?

Başkasına yardım edebilmesi için önce kendisine yardım etmesi gerektiğini fark etti.

Şu ana kadar seçmiş olduğu renklerin sayısını artırmaya, renklerin arasındaki ahengi yakalamaya, yaşamını renklendirmeye karar verdi. Diğer yüreklere ancak o zaman ulaşabilecek, onları renklendirebilecekti.

Bundan böyle ruhuna da bedenine de iyi bakacaktı.

Ancak renk için ışık gerekliydi.

Elini uzattı gökkuşağına. Güneş ışınları hala parlıyordu ıslak parmak uçlarında.

Avuçlarına dolan gün ışığından bir avuç dolusu ışığı koydu yüreğinin en derin yerine. Birden ruhu aydınlandı, bir gökkuşağı oluşmuştu yüreğinde.
O zamana değin yüreğine akıttığı gözyaşlarını kendisinden dahi gizlemişti oysa.
Gün ışığını gören gözyaşları olağanüstü bir gökkuşağına dönüşmüştü ve yaşamının rengini bulmuştu işte!

Dr. Asuman Akgün
aarainbow@hotmail.com


Dinlemek için: M. Birgin - Yaşamınız Hangi Renk? (Asuman Akgün)

Bu sayfa, 19.10.2008 tarihinde yayınlanmış, 2.9.2009 tarihinde güncellenmiş ve 12399 defa görüntülenmiştir.
Oyla!
8,5 (1 oy)
Abonelik Bilgisi
Yorumlar
kibriya 10.8.2015 17:12:09 Bildir!
ben geldim sanki :) nasılsınız dost ?
umman 21.11.2011 00:00:43 Bildir!
Renklere yüklediğimiz anlamlar, sonradan zihnimize yerleşen ya da yerleştirilen bilgilerden kaynaklanıyor. Oysa hayatı yeni tanımaya çalışan bir bebeğin bakışıyla bakılabilse, her renk, aynı değerde olurdu.Mavi,pembe,sarı, kırmızı...ya hayretle bakan bebek siyah rengede aynı dikkatle bakar.

Şimdi bu noktada siyah rengin avukatlığını üstleniyor ve diyorum ki;gökkuşağı beyaz üzerinde ne kadar da solgun duruyor.Oysa siyah üzerinde ne kadar canlı gözükürdü.Bendeniz, gece gökyüzünün siyah renk olduğunu idrak edebildiğimden beri ona hayranlık duyarım.Tirmizi kaynaklı bir hadiste, Efendimiz (s.a.v) in Mekkeyi fethinden bahsedilir.Hadiste geçtiğine göre Efendimiz Mekke ye girerken başına siyah sarık sarmış ve (neredeyse secdeye kapanır gibi) deve üstünde şehre girmiş. Bu siyah sarığın manasını tefsirciler şöyle açıklar; 'Siyah sonsuzluğu ifade eder, bu eylem demektir ki, Mekke sonsuza kadar İslam ın kalacaktır.İşte bu öğrendiğim bilgiylede perçinlenen 'siyah sevgim', beni, onu savunmaya itiyor. Bence içinde sonsuzluk özlemi barındıranlar siyah a alakasız kalamazlar...

Bu yazım, üstteki metni beğenmediğim ve yazarına teşekkürlerimi sunmayacağımı anlamına gelmiyor. Sadece başka bir açıdan bakmaya çalışıyorum.

Kusur işledikse affoluna....
_SeHeR_ 16.4.2009 11:38:06 Bildir!
tşkler..şuana kdr okuduqum en qüzel hikayelerden biriydi...ellerinize saqlık.
ISIK 26.3.2009 15:01:49 Bildir!
Bence hayatın bütün renkleri güzel. Beyazı, mavisi, sarısı......Hepsi bizim için sunulmuş.Önemli olan Dr. Asuman Akgün' ün de dediği gibi renk için gerekli olan ışığı bulup gökkuşağını oluşturmak yüreklerimizde...
ebru 25.3.2009 21:25:17 Bildir!
:d eger bir gün beyaz saflıgını ve farklılıgını yitirecekse önce ya da sonra ne fark eder ki...
deniz_mavidir 24.3.2009 15:07:10 Bildir!
"bütün renkler aynı hızla kirleniyordu birinciliği beyaza verdiler..."
özdemir asaf
ebru 24.3.2009 13:28:39 Bildir!
keşke bu hayatta beyaz olabilseydimm tüm renkleri içinde barındıran ama hiçbirine benzemeyen beyaz...
fatooo 24.3.2009 13:24:29 Bildir!
bence yeşili de maviyi de ya da diğerleri insanın kendi elinde.ruhu nasılsa çevresini de o renge boyuyor insan...yeşille mavinin uymunu farkedebilmek dileğiyle....
hicaz75 1.11.2008 13:19:24 Bildir!
renk/renkler... tamamen kişinin kendinin ve yaradanının farkındalığı ile alakalı bi kelime bence.herkes ilk gördüğüne önce şaşar sonra ünsiyet perdesi altında gömülür gider o ilk hayret..hergün yaşatıldığımızın,nefes aldırıldığımızın farkına varabilmemiz duasıyla..
bleack 21.10.2008 03:58:28 Bildir!
teşekürler ...rutine binen siyah - beyaz hayatımda renklerin oldugunu hatırlattıgınız için
m1gin 20.10.2008 19:11:32 Bildir!
Bu yazıyı üçüncü okuyuşum oluyor.

Bu defa, bir farklılık yapıyorum:
Kulaklıklarımı kulağıma takarak, enerji dolu canlı bir müzik eşliğinde bu yazıyı okuyorum, tadına varmaya çabalayarak, bir kez daha.

Tabiki bu yaklaşımımda, yazının şiir tadında olması büyük etmen.

"Bir ışık, tek bir beyaz ışık, bunca güzel rengi nasıl içinde barındırıyor diye düşündü." cümlesine takıldım.
Buradan anlaşılan o ki, kahraman bilgili, birikimli biri. Ve bu bilgi birikimi onun renkli olduğunu ifade etmiyor.
Gerçekten güzel bir nokta. Yani bazı şeyleri bilmek yetmiyor.

Öte taraftan, yine aynı cümleyi şöyle yorumlamak mümkün: Gerçekte renksiz gibi görünen kişilikler, aslında tüm renklere haiz olabilirler.

Öykümsü ve sürükleyici muhteşem bir gelişim yazısı...
Yazarının kalemini daha renkli kılsın, Mevlâ.

Bakınca görenlerden olmak niyazıyla...
Özellikli Bağlantılar
İletişim | Kullanım Şartları | Reklam Bilgileri | Tüm Üyeler | Ne Nasıl Yapılır? | Arama | RSS | Twitter | Facebook | Youtube

Son Üyeler: Sibelius, canumur, dcelik, onbesliler_60, Gonulden,
Son Oturumlar: